Zâhidâ Hakk’dan utan gavgâyı kes
Sızlama ‘âşıklar içre çün meges

Biz harâbât ehliyiz mestâneyiz
Kâl ü kıylden gûşumuz almadı ses

Dü cihânı satmışız biz ehline
Ger nukûdun var ise eyle heves

Rûz u şeb dost deyü Hû Hû söyleriz
Şöyle sandın bu sözümüzü abes

Bu zamîrimiz muhîtdir ‘âlemi
Pes deminden kâinat alır nefes

Halka itmiş sırr-ı vahdet ravzasın
Bu hüviyyet goncası bî-hâr u has

Hû demiyle doldu Sûzî cân u dil
Anın içün dâim inler bu kafes