Zevâle gün salındı, kal’ai Vân alındı,
Bâtıl vücûd dolandı, vücûd-ı Hak bulundu.
Vücûd-ı insâna cân, muhakkak oldu Sultân,
Şeytânı sürdü Rahman, levihden ol silindi.
Bir mahfî sahhâr idi, kattâl-ü cebbâr idi,
Câdü vü mekkâr idi, caduluğu bilindi.
Tevbe ederdi hayre, niyet ederdi şerre,
Küp olmuş idi hamre hamrin küpü delindi.
Sevmezdi ol beşeri,âmidi hep zararı,
Ehl-i Hak-kın ciğeri,dilim dilim delindi.
Ol zâlimin elinden,çıktı çoğu yolundan,
Cüdâ düşüp ilinden, defterleri çalındı.
Yezîd-i bed-nâm idi, ilimde haham idi,
İt idi Bel’am idi taşra dili salındı.