Zuhûr-ı zâta esmâ oldu mir’ât
Görünmezdi bu mir’ât olmasa zât

Egerçi âyîne yüz bin görünür
Velî yüz birdir anda iki heyhât

Bu vahdet câmını nûş eyleyen dil
İder mi vahdet içre kesret isbât

Ta’ayyün çeşm-i câna oldu perde
Egerçi gösterir sırrını âyât

İrilmez ‘ayna ‘âşık olmayınca
Tutalım Hakkıyâ ‘ilm ola kat kat