Huseyn diyen dillere gurban olum men ağam
Sine vuran ellere gurban olum men ağam

Ağam, ağam, ağam Huseyn

Her dem seslerem Huseyn’im ey vay
İsdi gum üsde galan yârim var
Baş yox bedende Huseyn’im eyvay
Üryan çöllerde galan yârim var

Kerbela çölü musibet çölü
Zeyneb’in orda var bir bülbülü
Düşmen elinde soldu sümbülü
O gün Zeyneb’e oldu ğem günü

Bu gözler her yerde yârin görer
Garip gördü mü yârin yâd eder
Mecnun misali avare gezer
Son demde yârini arzu eder