Her denînin sözüne aldanıp etme ihtilât
Her leîmi sırra mahrem sanma eyle ihtiyât

Şol ki söz kadrin bilir cânın nisâr eyle ana
Ayağının altına döşe yüzünü çün bisât

Ârifin kadrin yine ol ârif olanlar bilir
Ehl‐i ulûvvun rütbesini bilmez ehl‐i inhitât

Güç getirme kendine geldikçe a’dâ tâ’nesi
Sükkeri helvâdır andan hâsıl olur inbisât

Ey Niyâzî fâriğ u âzâde ol var çekme gam
Kahr u lütfu bir bilirsen gam olur sana neşât