Her neye baksa gözün bil sırr-ı Sübhân andadır
Her ne işitse kulağın mağz-ı Kur’ân andadır

Her şeye mahlûk gözüyle baksan ol mahlûk olur
Hak gözüyle bak ki bî-şek nûr-i Yezdân andadır

Kesret-i emvâca bakma cümle bir deryâ dürür
Her ne mevci kim görürsün bahr-i ummân andadır

Vahdeti kesrette bulmak, kesreti vahdette hem
Bir ilimdir ol ki kamu ilm-ü irfân andadır

İbret ile şeş cihetten görünen eşyâya bak
Cümle bir âyînedir kim vech-i Rahmân andadır

Söyleyen ol, söylenen ol, gören ol, görünen ol
Her ne var âlâ vü esfel bil ki cânân andadır

Mazhar-ı tammı velî Âdem yüzüdür şüphesiz
Künh-ü zâtı hem sıfâtı cümle yeksân andadır

Haşr u neşr ile Sırât u dûzah u mâlik azâb
Hem dahi Rıdvân u cennet hûr u gılmân andadır

Görünen sanma Niyâzî’nin heman sen mülkünü
Gönlü bir virânedir genc-i pinhân andadır