Gâfil olma ey gönül her derde dermân sendedir
Sûretâ bir abdsin bâtında sultân sendedir

Sen seni bilsen eğer sensin sahibi kâinât
Gâye-i her dü-cihân sensin ki cânân sendedir

Sû‘ya verme ömrünü yokdur bu sahrâda ümîd
Menba‘-i enhârsın deryâ-yı ummân sendedir

Perde çekdin sen sana, sen nûru zulmet eyledin
Eylesen ref‘-i hicâb hurşîd-i rahşân sendedir

Nefs ü şeytândan kaçarsın sende senlik var iken
Nefsdir her gördüğün her ân şeytân sendedir

Kan görür Şat u Fırat’ı dîdesinde kan olan
Yok durur Şat u Fırat’ın kanı ol kan sendedir

Habbe yok noksân ziyâde hikmete ibretle bak
Her ne de noksân görürsen bil ki noksân sendedir

Âb u âteş hâk ü bâd içre kalan hayvân gibi
Sen cehennemden kaçarsın nâr-ı sûzân sendedir

Çıkmadan nâr-ı tabîatdan, seni hiçbir amel
Vâsıl-ı nûr eylemez sen nerde nîrân sendedir

Ten cehennemdir başında seb’a-i ebvâbı var
Gönlüne gir kim sekiz cennet u rıdvân sendedir

Bu tabîat-hâneden geçdi süvâr-ı aşk olan
Aşkdan al kim Kemâlî ilm ü irfân sendedir