Hamrıı rûyi yâr ile sekrân olann, anlar bizi
Katresin bahr eyleyip ummân olann, anlar bizi
Câhil anlamaz zevli‐irfân olan, anlar bizi
Vâkıf‐ı esrâr olup hayrân olan, anlar bizi
Anlamaz hayvân olan, insân olan, anlar bizi

Halkın artık eksiğine keylimiz yoktur bizim
Kimseye tâ’netmeğe hiç dilimiz yoktur bizim
Lâ‐mekândan gelmişiz bir ilimiz yoktur bizim
Bu fenâ gülzâra hergiz meylimiz yoktur bizim
Her seher bülbül gibi nâlân olan, anlar bizi

Sırr‐ı vasl‐ı yâri yol azanlara açılmayız
Biz hakikat şemsiyiz revzenlere açılmayız
Biz ricâl esrârını şol zenlere açılmayız
Zâhid‐i leffâf olan reh‐zenlere açılmayız
Açılıp güller gibi handân olan, anlar bizi

Sanmanız zâhid gibi havf u recâ abdâlıyız
Geçmişiz andan şehâ bezm‐i likâ abdâlıyız
Tekkeyi iklîmi lâhûtta bekâ abdâlıyız
Baş açık yalın ayak râh‐ı fenâ abdâlıyız
Ref’edip ten cübbesin üryân olan, anlar bizi

Mısriyâ şehr‐i fenâya uğradı râhım bugün
Şems‐i rûy‐i yâr ile bedr oldu çün mâhım bugün
Kuluna rahmeyleyip kıldı nazar şâhım bugün
Lî‐maallâh sırrına mahremdir İbrâhim bugün
Ol sarây‐ı vahdete mihmân olan, anlar bizi