Peygamberimiz (s.a.v.), hasta ziyaretinde şöyle dua ederdi:
“Allahümme Rabbennas. Ezhibil be’s. İşfi. Enteş Şafi. Lâ şifâe illâ şifâük. Şifâen lâ yüğadiru sekamâ.”

“Allâh’ım! Ey insanların Rabbi! Bu hastalığı hastadan gider, ona şifâ ver. Çünkü şifâ veren ancak Sensin. Senin verdiğin şifâdan başka şifâ yoktur. Onu öyle bir şifâya kavuştur ki, geriye hiçbir hastalık kalmasın.” (Buhârî, Merdâ, 20)