Peygamberimiz (s.a.v.), başına sıkıntılı ve üzüntü veren bir iş geldiğinde şöyle dua ederdi:
“La ilahe illallah el Azîmül Halîm. La İlahe İllallah Rabbul Arşil Azîm. La İlahe İllallah Rabbus semavati ve Rabbul Ard. Rabbül Arşil Kerim.”

“Azîm ve Halîm olan Allâh’tan başka hiçbir ilâh yoktur. Büyük Arş’ın Rabbi olan Allâh’tan başka hiçbir ilâh yoktur. Göklerin ve yerin Rabbi olan Allâh’tan başka hiçbir ilâh yoktur. O, Kerîm olan Arş’ın Rabbi’dir.” (Buhârî, Deavât, 27)