Mehmet Said Durmaz-Ah Hüseyin

Gidiyordu Hüseyin’im, dönüşü olmayan yola.
Sahabeler bakıyordu, gözyaşıyla o cana.
Gitme Hüseyin’im, gitme, vuracaklar seni de.
Kerbela yoluna doğru, gidiyordu Hüseyin’im.
Kerbela’da, Kerbela’da, kıydılar o canda, cana.
Ah Hüseynim şehit oldu, Kerbela’da, Kerbela’da.
****
Kerbela ağlıyordu, Resulümün gülüne.
Güllerini soldurdular, düşürdüler yerlere.
Hüseyin gitme dediler, dönemezsin geriye.
Kerbela yoluna doğru, gidiyordu Hüseyin’im.
Kerbela’da, Kerbela’da, kıydılar o canda, cana.
Ah Hüseynim şehit oldu, Kerbela’da, Kerbela’da.
****
Tuzakları kurdular, Hüseyin’ime Kerbela’da.
Aç, susuz bıraktılar, günler, gece boyunca.
Ağlıyordu yavrular, susuz kalmış Kerbela’da.
Kerbela yoluna doğru, gidiyordu Hüseyin’im.
Kerbela’da, Kerbela’da, kıydılar o canda, cana.
Ah Hüseynim şehit oldu, Kerbela’da, Kerbela’da.