Ey mürşid-i ekmel pirim
Ben haddimi aşıyorum
Layık değilim bilirim
Himmetini diliyorum

Küfrün eşiğindeyim
Düştüm düşüyorum
Ömrümün kışındayım
Baharında üşüyorum

Ey Saki sun bir bade
Ki beni kılsın azade
Gel hey yetiş imdade
İsyanlarla yaşıyorum

Gamküsarım düştüm gama
Bittim yetiş imdadıma
Gerçi bir mücrimim ama
Kudretini biliyorum

Dört yanım binbir kusur
Sardı fısk-ı fücur
Yordu beni bi fütur
Kendimle boğuşuyorum

Binmişim gaflet atıma
Ecel yanaştı rıhtıma
Çok yüklemişim sırtıma
Cürm ü günah taşıyorum

Ömrüm geçti boşuna
Erdi ahir kışına
Bindim ecel kuşuna
Bir meçhule uçuyorum