Yaradılmış cümle oldu şâdumân
Gam gidip âlem yeniden buldu cân

Cümle zerrât-ı cihân edip nidâ
Çağrışuben dediler kim merhabâ

Merhabâ ey âlî sultân merhabâ
Merhabâ ey kân-i irfân merhabâ

Merhabâ ey sırr-ı Furkân merhabâ
Merhabâ ey derde dermân merhabâ

Merhabâ ey bülbül-i bâğ-ı Cemâl
Merhabâ ey âşinâ-yı zül-Celâl

Merhabâ ey mâh ü hurşîd-i Hudâ
Merhabâ ey Hakk’dan olmayan cüdâ

Merhabâ ey âsî ümmet melcei
Merhabâ ey çâresizler mencei

Merhabâ ey cân-ı bâkî merhabâ
Merhabâ uşşâka sâkî merhabâ

Merhabâ ey kurret-ül-ayn-ı Halîl
Merhabâ ey hâss-ı mahbûb-i Celîl

Merhabâ ey rahmeten-lil-âlemîn
Merhabâ sensin şefî’-ul-müznibîn

Merhabâ ey pâdişâh-ı dü cihân
Senin için oldu kevn ile mekân

Merhabâ ey cümlenin matlûbu sen
Merhabâ ey Hâlik’ın mahbûbu sen

Ey cemâli gün yüzü bedr-i münîr
Ey kamu düşmüşlere sen destgîr

Dest-gîrisin kamû üftâdenin
Hem penâhı bende vü âzâdenin

Ey gönüller derdinin dermânı sen
Ey yaradılmışların sultânı sen

Sensin ol sultân-ı cümle enbiyâ
Nûr-ı çeşmi evliyâ vü asfiyâ

Ey risâlet tahtının sen hâtemi
Ey nübüvvet mührünün sen hâtemi

Çünkü nûrun rûşen etdi âlemi
Gül cemâlin gülşen etdi âlemi

Oldu zâil zulmet-i cehl-ü-dalâl
Buldu bâğ-ı ma’rifet ayn-i kemâl

Yâ Habîballah bize imdâd kıl
Son nefes dîdârın ile şâd kıl