Halk içre bir âyineyim herkes bakar bir ân görür,
Her ne görür kendi yüzün ger yahşi ger yaman görür.
Şol câhil‐ü nâdânı gör örter Hakk’ı inkâr eder,
Kâmil olanlar kâmilin herbir sözü bürhân görür.

Medh ile zemmi âlemin kıymette bir hârdal değil,
Hâr o durur harmanda ol buğdayı kor saman görür.
Ol dilberin Mehdî adı sükker durur halka tadı,
Mısrî çeker bu mihneti ol râhatı Rahmân görür.