Halk içre bir âyineyim herkim bakar bir an görür,
Her ne görür kendi yüzün ger yahşi ger yaman görür.
Şol câhil-ü nâdânı gör örter Hak-kı inkâr edip,
Kâmil olan Kâmilerin herbir sözü bürhân görür.
Medh ile zemmi âlemin kıymette bir hardal dürür,
Hâr o dürür harmanda ol buğdayı kor saman görür.
Tuttu rikâbın Ârifin nice Salâtin-i evvel,
Kâmil olan Sultanı gör dervişi ol Sultân gör.
Dervişi Hak yakmış iken anı yakan Sultâna bak,
Hamam içinde dilberi görmez gözü külhân gör.
Dedi ulular levn-i mâe levn-i enâ dır şüphesiz,
Kana boyanmış göz hemin Nîl-ü Fırâtı kan görür.
Ol dilberin Mehdî adı sükker durur halka tadı,
Mısrî çeker bu mihneti ol râhatı Rahmân görür.