Nîm-nigâhın dilberâ vîrâne kıldı gönlümü
İştiyakın âteşi sûzâne kıldı gönlümü

Halların hindûlerin zarf-ı mey-i vahdet güzel
Seyr edince herbirin peymâne kıldı gönlümü

Âr u vârım ihtiyârım i’tibârım kalmadı
Husn-i rûyin âfet-i dîvâne kıldı gönlümü

Ey kemân-ebrû tîr-i müjgânların cângâhımı
Düzleyüp incû-teki dürdâne kıldı gönlümü

Ben senin kurbânınam ey şûh u şengim gel yetiş
Bilmezem ki şem’ine pervâne kıldı gönlümü

Târ-ı zülfün târ u mâr etdi dil-i pür-derdimi
Kays-veş sahrâ-nişîn giryâne kıldı gönlümü

Âh âteş-i yârdan doldu vücûdum rahm kıl
LUTFÎ’ye eyle kerem odhâne kıldı gönlümü