Yine fasl-ı hazân geldi
Ağla ey gözlerim ağla
Çiçekler sararıp soldu
Ağla ey gözlerim ağla

Yaz çıkacak erdi hazân
Canım gel gafletten uyan
Gülistanlar oldu vîrân
Ağla ey gözlerim ağla

Yoluna terk eyle varı
Dile gönüldeki yari
İnleyüben zâri zâri
Ağla ey gözlerim ağla

Âşık olduk o kâmile
Aşk hâlini erler bile
O dost gitti var derd ile
Ağla ey gözlerim ağla

Kudret hazinesin açtı
Âleme muhabbet saçtı
Cümle varlığından geçti
Ağla ey gözlerim ağla

Şeyhimden cüdâ düşmüşem
Onulmaz derde düşmüşem
Mecnûnum dağa düşmüşem
Ağla ey gözlerim ağla

Yâri elimden aldılar
Beni dîvâne kıldılar
Sana revâdır dediler
Ağla ey gözlerim ağla

Güllerim hâr olup gitti
Yerine dikenler bitti
Cânân bizi koyup gitti
Ağla ey gözlerim ağla

Gitti ya gönlümün yâri
Mücazoğlu kılar zâri
Hakka göçtü Tayyar Baba
Ağla ey gözlerim ağla