Üzenlerin de üzüleceği bir gün gelecek elbet. Haklının haksızın hakkıyla ortaya çıkacağı o gün gelecek elbet. Bu dünyada ne de güzel kandırdım edasında olup esasında kendini kandıranlar da zamanı gelince ortaya çıkacak elbet. Allah’ın da bir hesabı vardır üzülme!.
Üzülme!..
Hep mi kötüler kazanacak diye, her şey görüldüğü gibi mi sanırsın dünyada?. Eninde sonunda iyiler mutlaka kazanır. Zerrece hayır da zerrece şer de er geç döner sahibini bulur. Ancak akılsızlar başıboş bırakılacağını zanneder.
Üzülme!..
Her gecenin bir sabahı, her yokuşun bir inişi vardır. Bazen güneş en sert fırtınalardan sonra gösterir en sıcak ve en güzel yüzünü. Güller hazan mevsiminden sonra yeşerir, boy verir, çiçek açar. Tohum toprakla buluştuktan sonra emekle ve zamanla biter, büyür ve nihayet meyve verir.
Üzülme!..
Gecenin zifiri karanlığında kara taşın üzerindeki kara karıncayı gören var. Kapalı kapılar ardında gizli gizli konuşulanları duyan, kaş göz işaretlerini gören, kalpten geçenleri dahi bilen var. Tuzak kuranlarını tuzaklarını boşa çıkaracak, ayağına batan dikenlerin yaralarını saracak olan var.
Üzülme!..
Her şeyim tam olsa da derunumda yine de bir dert var diye. Asıl dertsizlik hastalığından kork. Ne güzel söylemiş şair: “bîdert olanın bu âlemde hâli yamandır” diye. Dertsizlere, hayatta hiçbir amacı, gayesi olmayanlara acı, onlara dua et. Dermanı derdinde bil. Huzuru derdinde ara.
Üzülme!..
Rabbinin büyüklüğünü düşün, her şeye kadir oluşunu. Tebessümü yüzünden eksik etme. Yüreğinin en derininde gizle hüznünü. Derdin dostlarını üzmesin, düşmanlarını sevindirmesin. Dilinde daima şu zikir olsun: “Allah bize yeter, O ne güzel vekildir..”
Üzülme!..
Geçer bugünlerde..
Üzülme!..
Allah bizimle..