Söyleşürken Cebrâil ile kelâm
Geldi Refref önüne verdi selâm

Aldı ol şâh-ı cihânı ol zamân
Sidre’den gitti ve götürdü hemân

Bir fezâ oldu o demde rûnümâ
Ne mekân var anda ne arz u semâ

Kim, ne hâlidir ne mâli ol mahal
Akl ü fikr etmez o hâli fehmü hal

Ref’ olup ol şâha yetmiş bin hicâb
Nûr-i tevhîd açtı vechinden nikâb

Her birisinden geçerken îlerû
Emr olundu yâ Muhammed gel berû

Âşikâre gördü Rabbül izzeti
Âhiretde öyle görür ümmeti

Dedi kim matlûb u maksûdun benem
Sevdiğin cân ile mâbûdun benem

Gece gündüz işleri isyân kamu
Korkarım ki yerleri ola tamu

Yâ İlâhî hazretinden hâcetim
Bûdurur kim ola makbûl ümmetim

Hak teâlâdan erişdi bir nidâ
Yâ Muhammed ben sana kıldım atâ

Ümmetini sana verdim ey Habîb
Cennetimi anlara kıldım nasîb

Zâtıma mir’ât edindim zâtını
Bile yazdım adım ile adını

Gel habîbim sana âşık olmuşam
Cümle halkı sana bende kılmışam

Ümmetin olduğumuz devlet yeter
Hizmetin kıldığımız izzet yeter

Yâ İlâhi saklagıl îmânımız
Verelim îmân ile tâ cânımız

Affedip isyânımız kıl rahmeti
Ol habîbin yüzü suyu hürmeti

Sana lâyık kullarınla hemdem et
Ehl-i derdin sohbetine mahrem et

Hem Süleymân-ı fakîre rahmet et
Yoldaşın îmân makâmın cennet et

Yâ İlâhi kılma bizi dâllîn
Bu duâya cümleniz deyin âmîn

Ümmetinden râzı olsun ol muîn
Rahmetullâhi aleyhim ecmâîn