Câm-ı vahdetden içüp mestâneyim
Vâdî-i ‘aşka düşüp hayrâneyim

Dîde giryân sîne sûzândır bugün
Şem’-i vasla yanmağa pervaneyim

Öyle nûş ettim ki ‘aşkın bâdesin
Hayret içre bir dil-i dîvâneyim

Teşne-diller benden içsün şerbeti
Çün şarâb-ı ‘aşka ben meyhâneyim

Küntü kenzdir gevherimin ma’deni
Kesret içre bî-bahâ dürdâneyim

Câme-i tevhidi giydim eğnime
Bâğı vahdetde ‘aceb seyrâneyim

Verd-i hoş bûy-ı hüviyyet kokmuşum
Gülşen-i vasl içre hoş nâlâneyim

Vahdet-âbâddır dilim tevhîd ile
Gerçi kesret içre vîrâneyim

Zâhidâ sûret gözetme içre bak
Çünki vîrân içre ben kâşaneyim

Hak-şinâsım ‘âlem-i ıtlâkda ben
Halk-ı takyîd ehline bigâneyim

Halka-i zikre varup Allâh diyü
Yâ hû yâ men hû ile devrâneyim

Âteş-i aşk ile ten lebrîz tolu
Dil muhabbet nârına sûzâneyim

Zevk-i dîdâr ile cân dem-bestedir
Sa’diyâ ben vâsıl-ı cânâneyim