Gönül müştâk isen dosta yürü gel şehr-i cânâna
Bu rıhlet menzili içre bakılmaz şâh u sultâna

Salup dil murgını cânâ iriş mahbûb-ı Mevlâ’ya
Şefâ’at idicek ol şâh doyulmaz lutf-ı ihsâna

Olupdur bâğ-ı gülşende benim sırrım ana bülbül
Ezelden ibtidâ kıldı gelince tavr-ı insâna

Harîm-i gayb-ı vuslatdan sakın olma bugün mahrûm
Odur mahbûbu kevneynin hatâdır gayrısı câna

Fezâ-yı lâ-mekân içre Raûfî sen de şahbâz ol
Kemendin her ‘alâyıkdan kesüp iriş o sultâna