Nazar kıldım ben seyrine, dalgaların haze’l bahrın
Hammalıyız biz ikimiz, yüzyıllardır bunca kahrın.

Bir çırpınış beynim gibi karşımda bir simetrik var
Beynimdeki tüm fikirler dalgalanır deniz kadar.

Hapset bakim zavallı baş dondurduğun fikirleri
Yüzyılların hüsranıyla zincirlenen zikirleri.

Nâsın ahvaline karşı sen ey deniz, kıvranırken!
Yutmuyorsun dalgalarla, sabrım gibi davranırken.

Mazideki o günleri gelir diye bekliyorsun
Bitmez tükenmez sabrınla yıllara yıl ekliyorsun.

Bu ne tezat, bu ne hüsran, anlamadım ben ki Ya Rabb!
Olmuş mukaddes tarumar, cemiyet-i İslâm harap.

Aya bayrak diker küfür, yerde âbidlere zulüm
Müslümana zindan dünya, yaşamaktan iyi ölüm.

Zaman, mekân kullarındır, varlıklar hep yokluk dahi
Kullar kaldırdı taati, yerde kulluğu ilahi!

Yerler senin, gökler senin, mahlûkundur şu kâinat
Yerde hâkim, göğe çıkmış bunca isyan, bunca inat.

Camilerin cemaati cenazeye tören oldu
Viran oldu mabedlerin, müzeleşti, turist doldu.

Müslümanlar parçalandı, vatanları oldu viran
Küfre mahkûm bütün akvam, bir tek ümit kaldı, iman!

Ümidimiz bu son ümit, senden dileriz ey Vahid!
Çöksün küfrün tahakkümü, yükselsin İslâmî tevhid.

Dalgalan şimdi ey deniz, gülsün yüzün, tebessüm et!
Tefekkürüm budur benim, bitecektir bu husumet.

Bekleyişim bunun için, yüksek sabrım budur benden
Durgunluğun farklı ise fikrim ayrılıyor senden.

Kalacaksın sen buradan, zinderûdum ben ise hep
Amelimdir bunca yıllık huzur ve hüsrana sebep.

Zaman senden daha hızlı yol alırken en son kelâm
Sen ve zamanı geçerim, sonra gelenlere selam…