Bu dehr-i pîre-zenden geçmeyen Mevlâsını bilmez
Gönül tevhîd ile pâk itmeyen takvâsını bilmez

Temâşâ itmeyen mir`at-ı dilde kendi ahvâlin
Bir âhir kişinin seyr itdiği rü’yâsını bilmez

Hakîkat ‘âleminden dem uran dünyâya tâlibler
Yalan söyler inanmak istediği da’vâsını bilmez

Bekâ mülkü safâsından haberdâr olan ‘âşıklar
Bu çarh-ı bî-vefânın aslı yok iğvâsını bilmez

Gönül âyîne-yi İskenderî nûr-ı ilâhîdir
Bunu seyr itmeyen kandan gelir a’dâsını bilmez

Tecellî-yi cemâl-i yâre her kim mazhar olduysa
Yanar pervâne-veş ol şem’a pervânesini bilmez

‘Aceb mi Seyfiyâ devrânına ki dahl itse ‘âşıklar
Başında ‘âşık-ı şûrîdenin sevdâsını bilmez