Gel ey vahdet diyârının garîbi
Hakîkat gülşeninin andelîbi

Ezel bağında bitmiş bir gül iken
Kadîmî âşiyânda bülbül iken

Tenezzül eyleyüp geldin cihâne
Gidersin birgün eski âşiyâne

Bilirsin hod işitdin bu hitâbı
Lidû li’l-mevti vebnû li’l-harâb

Bu ‘âlem bir hayâl-i hâba benzer
İçinde ‘ömr-i âdem âba benzer

Sakın imdi hayâlâta inanma
Eser yele akar suya dayanma

Şehâdet mülküdür zâhirde dünyâ
Hakîkatde velâkin dâr-ı ‘ukbâ

Çü dünyâ ehli bir serhoş gibidir
Ko gördükleri bir düş gibidir

Sened isterler ise bu kelâma
Nazar kılsınlar “en-nâsü niyâm”a