Akıl hâlâ dizginsiz, aşk hâlâ yersiz yurtsuz.
Ey Allah’ım, en güzel yarattığın bu insan neden hâlâ kemalsiz?
Yeryüzünde insanlar dindar, rind, zengin, fakir birbirinden ayrılmış,
Senin arzında bunlar zamanın düğümünde boğulmuş.
Ezelden beri zengin servet sarhoşu, yoksul sefalet çeker.
Zavallı yoksullar hâlâ başıboş, zenginler devamlı eğlencedeler.
Âlim, dindar, sanatkâr hepsi nefsin esiri,
Sevgi olsaydı insan zorlukları yenerdi.
Hayatın cevheri aşk, aşkın cevheri benlik;
Yazık ki bu keskin kılıç kınında beklemektedir.