Dil giriftar oldu derde ana derman yok mudur
Hâlimi şerh eylesem cânana ihsan yok mudur

Şerha şerha eyledi gönlüm belâ-yi hecriyle
Ol melek-sîmâda asla din ü iman yok mudur

Ah kim öldürdü ağyarın cefâsı canımı
Cennet-i kûyunda yârın Âb-ı hayvan yok mudur

Pençe-i kahr-ı felekde oldu âlem mest-i gam
Arz-ı hâcat etmeğe bir ehl-i dîvan yok mudur

Mübtelâ-yı hırs-ı nefs oldu kamu halk-ı cihan
Hayr u şerrin farkın eyler bir Süleyman yok mudur

Nokta-i esrâr-ı aşkı kimse idrak eylemez
İlm ile ma’rûf olan erbâb-ı irfan yok mudur

Eyledi hep nakd-ı ömrün bâde-i mahbûba sarf
Şevket-i şeydâ gibi bir ehl-i nâdan yok mudur.