Geçdi ömrüm hevâ yere yazık bana yazık bana
İşim başa kaçan vara yazık bana yazık bana

Beyhûde değil bu iş lâbüd durur buna cünbüş
Varup eylemeyem bir iş yazık bana yazık bana

Ben maksûda irişmeyem irişmeğe iş itmeyem
Gice gündüz çalışmayam yazık bana yazık bana

Dermân nedir kaf olmaya mir`ât-ı dil saf olmaya
Dost cemâlini görmeye yazık bana yazık bana

Hâlim benim düşvâr oldu gönül sevdâ ile doldu
Bilmem ‘aceb ne hâl oldu yazık bana yazık bana

Tıfl-ı dilim zâkir olmaz cân murgı hiç saydın almaz
Eşk-i çeşmiş deryâ olmaz yazık bana yazık bana

Ünsî fakra iremezsen riyâzatla olamazsan
Maksûdun sen bulamazsan yazık bana yazık bana