“Soruyor… Biz her gün aç yatıyoruz, oruç niyetine kabul olur mu? Açlıktan ölen çocuklar kurban niyetine kabul olur mu? Suriye’de, Irak’ta, Filistin’de bombaların altında ölen çocuklar kurban niyetine kabul olur mu? Hepsi bir İsmail mi acının içinde?
Ey Müslümanlar! Daldınız mı gaflete? Mal, mülk hırsına mı? ‘Bir ev daha alayım. Altınım, malım, mülküm daha da çoğalsın. Bir tane kessem yeter. Aman ha, gramını fazla kaçırma, biraz da bize kalsın.’
Ne çabuk unuttunuz Peygamberi? ‘Bir buttan hariç hepsi bize kalmıştı’ deyişini… Anladınız mı bunun hikmetini?
Kesilir, edalar edilir ve bir seda, bir tekbir niyetiyle… Kanlar düşünce toprağa, umutlar yükselir ve arş-ı âlemde çınlanır, hesap defterine kaydedilir. Ve adam aksakalını karıştırıyor, ‘Bize kalmasa da olur’ diyor. Yetimler bekler, fakirler bekler… Kanat çırpan kuşlar da bekler. Ve umut deryasına düşüyor her şey.
Ne çabuk unuttunuz ölümü? Peygamber de tatmıştı o ölümü. Kesmişti ve dönüp ‘Bir buttan hariç hepsi bize kalmıştı’ deyişini… Bırakın bu külliyeti, bırakın bu ufuleti. Düştüğünüz toprağa tıpkı o kan gibi düşeceksiniz. Paylaşmayı unutmayın. Hazreti İbrahim değil miydi İsmail’i eda ederken? Gökten indi bir koç… O unutmamıştı sadakati, merhameti, sevgiyi ve teslim oluşu.
Kurban Bayramı’nız mübarek olsun şimdiden. Teşekkürler.”