Ey cümle halkın râzıkı fazlınla neşr it rahmeti
Sensin viren düşmana dosta bu cihanda ni’meti

Biz eyledik îmân sana yok birliğinde şübhemiz
Sen bize in’âm eyledin ‘irfan u vahdâniyyeti

Mücrimleriz bakma bizim ecrâm u taksîrimize
‘Afv eyle çekdirme habîbin hürmetine zahmeti

Bizde liyâkat gerçi yok lâkin senin bol rahmetin
Bulur bu ‘âlemde kamu mü’min ü kâfir devleti

Bârâna muhtacız bugün yağdır kerem kıl yâ Ganî
Yok sabrımız hîç açlığa virme Halîmâ kürbeti

Biz ümmet-i merhûmeyiz vâr ise de çok zenbimiz
Senden ümîdi kesmeyiz gösterme bize kılleti

Diler kamu mahlûk matar vir ey Cevâd u lem yezel
Cümle bilirler rahmetin deryâsının var vüs’ati

İster lisân-ı hâl ile yağmuru hep halk-ı cihan
Kaht-ı matar virdi kamu yir ehline çün zahmeti

Şu beldede vardır senin çok evliyâ ‘âriflerin
Bağışla bizi anlara ki görmeyelim zilleti

Hışmımı geçdi rahmetim didin sözün gerçek-durur
Ey cümleden gayûr Hudâ vir matarı it gayreti

Adın senin Rahmân-durur îmânımız vardır bizim
Eyle bugün seyr idelim izhâr-ı rahmâniyyeti

Ağlar bu Kuddûsî görünce açları sıbyân gibi
Meczûbdur ol kalbi rakîk yok sabra hergiz tâkati