Hudâvendâ beni bir lahza vaslından ayırma
Dakîkdir şişe-i kalbim anı hicrinle kırma

Ki olmaz dü cihânın mülk ü câhı bana devlet
Amân sensiz bana zindân olan eyvânı verme

Benim var gerçi taksîrim sana kullukda lâkin
Halîmsin hem gafûrsun ‘aybımı yüzüme vurma

Habîbinle tevessül eyleyüp geldim kapuna
Ana bahş it beni ol kapunda lutf eyle sürme

Ganîsin ‘âlemînden kimseye yok ihtiyâcın
Kerîmsin sen şu ben miskîni mîzâna çağırma

Hatâmı i’tirâf idüp recâmı nîşe kıldım
Beni setr eyle mahşerde zebânîye duyurma

Reîs oldu bu Kuddûsî gürûh-ı mücrimîne
Anın ‘afv it günâhını dime kûyime girme