Kitlenmiş üstüme demir kapılar
Kapıyı açacak kol bulamadım
Daraltmış dünyamı beton yapılar
Dışarı çıkacak yol bulamadım.

İnsan suretinde her çeşit mahlûk
İnsanlık vasfından çekilir yokluk
Sadece paraya ederler kulluk
Dostluk kurulacak kul bulamadım.

Zulümden kaçarken zulmete düştüm
Derin bir kuyunun dibinde piştim
Düşmandan da beter dostluğa şaştım
Elimi atacak dal bulamadım.

Dertlerden oluşmuş dev sıradağlar
Gözyaşları nehir, bulutlar ağlar
Hazan sanki tüm bitkiler yas bağlar
Tebessüm etmeye hal bulamadım.