Âlimem bir ‘ilm ile ma’lûm ancak bendedir
Ben yoğum kimdir beni bu ‘ilme hem-râz eyleyen

Âdem İbrâhim’e ‘Îsâ Mustafâ’ya söyledi
Bu sözü mu’ciz iden Kur`ân’ı i’câz eyleyen

Gökde yıldız yerde gündüz sihr ü cidâr eylemiş
Kimseye iz vermemiş bu yolda pervâz eyelyen

Bir ‘aceb gülzâra geldik hoş açılmış gülleri
Güllerin sünbüllerin bülbüle dem-sâz eyleyen

Yüzde bir tutdunsa bin yüz beşde pek tut sözlerim
Tutdurur sana sözün hükmün ser-efrâz eyleyen

Güft ü gûya düşme Mısrî gibi gözle vaktini
Matlabın hükm itdirir burhânın ibrâz eyleyen