Cânib-i ma’şûkdan esdi yine bâd-ı sabâ
‘Âşıkın oldu girîbânı çü gül gonca kabâ

Derd-i ‘aşka kâil ol kim bundadır dermân-ı dil
Olmasın ‘ömr-i ‘azîzîn derdsizlikden hebâ

Ger muhabbet lezzeti konsa dimâğ-ı cânına
Zehr olursa sunduğu mahbûbun itmezsin ibâ

İbn-i Edhem ‘aşk ile berbâd kıldı tahtını
Düşdü râh-ı ‘aşka Belkıs eyledi terk-i Sebâ

Hakkıyâ mahv-ı fenâ kıl kendini mahbûbda
İbtilâya bakma zîrâ vardır anda ictibâ