Ey ‘azîz el yu bu dünya çirkinden
Gökçeğin seçdin ise çirkinden

Tûti bigi kaçan şeker yiyiser
Geçmeyen karga bigi serginden

Âdemî ma’nâdan ‘ibâretdir
Bilme da’vâ şekli vü görkünden

Sen kişilik gözet ne istersin
‘Arab u yâ ‘Acem ya Türkünden

Menzile yitişen olur ma’lûm
Hakk yolunda ayağı berkinden

Bâkî dirliğe şol kişi irişir
Ki biraz gün ön öle merkinden

Ecel irinceğiz çıkar nâ-çâr
Kişinin işi kendi erkinden

Olmaz arı muvahhid ü mü’min
Yunmayan kişi şekk ü şirkinden

Ko nifâkı ki tâ emîn olasın
Tamunun en aşağı derkinden

Arı dindâr isen Kemâl Ümmî
Kibri terk eyle hazer kıl kinden

Seni yârın ne denli sevdiğini
Sına yolunda harc u terkinden