Gönlüme her dem benim vechinde hayrândır gelen
Mu’cizât tahtındaki hükm ıssı sultândır gelen

Dilimin şerh itdiği “kul ‘ındehû ümmü’l-kitâb”
Şübhe yokdur Hakk bilir âyât-ı Kur`ân’dır gelen

Vâhid ü Ferd ü Ehad’dır sînemi çâk eyleyen
Cân içinde cânıma deryâ-yı ‘ummândır gelen

Şâkirem hem zâkirem tevhîd-i zât şâhid bana
Gözlüye hiç gizli yok gün gibi ‘ayândır gelen

Vâhib’in vahdetden alup geldiği ma’nâya bak
Hâlık’ım halk itdiği tevhîd-i ‘irfândır gelen

Nice şerh itsün dilim bu tevhîdin ahvâlini
Bî-nişân ü lâ-mekân zâtında pinhândır gelen

Gördüğüm ma’nâ budur ‘ayne’l-yakîn hakka’l-yakîn
Hakk Te’âlâ zâtının emrine fermândır gelen

Mahv u garkdan Vâhibî eyler hitâb ‘âşıklara
Açılup ol gül gibi verd ile handândır gelen

Vechinin âyînesi şâhid bana der Vâhibî
Tevhîdin ma’nâsının sırrına pinhândır gelen