Atâ vü fazl u cûd eyle
Kemâle irsün ihsânın
Sezâvâr-ı şühûd eyle
Tamâma irsün ihsânın

Gerek zâhir gerek pinhân
Kapunda cümlesi âsân
‘İnâyet eyle yâ Rahmân
Kemâle irsün ihsânın

Firâkın yakdı bu cânım
Ki yokdur sabra dermânım
Hidâyet eyle sultânım
Tamâma irsün ihsânın

Olup derdinle âvâre
Yanar pervâneler nâre
Nasîb itme gülü hâre
Tamâma irsün ihsânın

İrelden câna bûy-i yâr
Görünür mâsivâ ağyâr
Bizi kıl mahrem-i esrâr
Kemâle irsün ihsânın

Diküp ‘aşk ehli câna gül
Pür oldu bâğ-ı dil sünbül
O verdistâna it bülbül
Tamâma irsün ihsânın

Fenâyî kulunun ey Hakk
Kuyûdunu gider mutlak
Ana lutfunla dâim bak
Kemâle irsün ihsânın