Kalbinde nefs-i nâtıkayı bil lübb-i lübâb
Vîrâne içre genc misâli itmiş ihticâb

Ser-çeşme-i vücûdun odur kendin onu bil
Zîrâ bu benlik ondan olur lem’a-i serâb

Bahr-i hayât-ı cümledir nefs-i nâtıka
İnsan hakikati ona hoş eyler intisâb

Fi’li kemâl-i hikmet vü kavli savâb-ı sırf
Hubbu vefâ-yı dâim ü hüsnü hayat-ı nâb

Bu cism ü cân ‘akl u dil ü his kusûrudur
Sen lübbe var miyânda kusûr olmasın hicâb

Mi’râc-ı vasl-ı nâtıkayı dilde kıl taleb
Yoksa misâl-i dîv yakar cismi her şihab

Ey Hakkı Hakk’ı bildi o kim bildi nefsini
Kalmaz o cânda zahmeti taklîd-i şeyh ü şâb