N’ola ger kocsa miyânın kemer-i zer güstâh
Getirip çokları ortaya zer eyler güstâh
Hâk-i sâğar Cem ü Cemşid’dir ey pîr-i muğân
Haber et sâkiye kim tutmaya sâğar güstâh
Reşk oduyla yakılır rişte-i cânım ki niçin
Değer ol ârıza gîsû-yi mu’anber güstâh
Revzeninden koma kim gün düşe halvet-gehine
Harem-i şâha ne lâyık gire çâker güstâh
Sakla ey eşk edep gitme ser-i kûyuna çok
Ki düşer gözden ü yüzden sürülür her güstâh
Hevesim bâde-i gül-gûna bu ümmîd ileridir
Kim olam mest tutam dâmen-i dil-ber güstâh
Benzedirsin özünü itlerine her sa’at
Ey Fuzûlî olabilmez sana benzer güstâh

Fuzuli