Tâ ezelden aşk oduna yanar bir pervâneyem
Cân u dilden geçmişem bir terk-i ser dîvâneyem

Gâh yerim humhânedir gâh mescid ü gâh medrese
Gâhi dervîş gâhi molla gâhi seyyid-zâdeyem

Nûş idelden ‘aşk şerâbın olmuşam hayrân u mest
Gâhi hây u gâhi hûy u gâhi cihân sultânıyem

Sofu gel bu bezme gir de gör ne vahdet bâğıdır
Gâhi cânân gâhi cân gâhi âşık-ı şeydâyem

Ne Nizâmoğlu’yam ne Seyfî’yem ne Zülfikâr’em
Bilmiş olun cümlenizin cismi içre ben cânem