Zâhidâ sen itme tahkîr ‘âşıkı insâfa gel
Yok deyü hiç anda mâl u ‘izzet ü ‘ilm ü ‘amel

İstemez iki cihanın ‘izzetin Hakk ‘âşıkı
Yokluk ile bulınur vasl-ı Hudâ-yı lem-yezel

Aslımız bir nutfedir âhir türâb olsak gerek
Bu kıyâmet bozulur hem dinle söz itme cedel

Virdi Yezdân bize cism ü rûh u ‘akıl kuvveti
Çok da gitmez mahv olur cümlesi geldikde ecel

Destimizde var mı hüccet ki nolısar hâlimiz
Ağlayalım bizde vardır bî-hisâb cürm ü zelel

Varamaz bu sûret ile mahşere her âdemî
Sâhibine virir ol günde günâhları sakîl

‘Ucb ile sürüldü İblîs oldı mel’ûn u racîm
Benlik ile geldi âhir ‘izz ü câhına halel

Kemlik idenlere eyilik bil velîler hulkudur
Eyilik it sen ana kim eyler sana cevr-i hiyel

Sana Kuddûsî bu pendi dahi nefsine ider
Tut anı gücenme lutf it kalmasın dilde melel