Zerreye fazlın irerse nâgehân
Tâir-i kudsî olur ol dem hemân

Ger bula bir zerre nûrundan meges
Eylemez Firdevs-i a’lâya heves

Lutfuna ger tuş ola bir kara taş
Bûse-gâh-ı halk olur ol gizli fâş

Cümle eşyâdan zuhûr iden kemâl
Hep senindir ey Hudâ-yı Zü’l-Celâl

Zîr ü bâlâda kamu hükmün revân
Kabza-i kahrındadır halk-ı cihân

Kimini büthâneden sıddîk ider
Kimini ‘arşdan sürüp zındîk ider

Kimisin irşâd ile ifdâle kor
Kimisin ifsâd ile idlâle kor

Tâ’atından kimisin pür-nûr ider
Kimisini fısk ile mağrûr ider

Enbiyâya kimisin serdâr ider
‘Arşına da’vet edüp sırdâr ider

Redd olunmuşken kimin makbûl ider
Kimisini tâ-ebed mahzûl ider

Kimine ni’met verip handân ider
Kimisini derd ile giryân ider

Hep yerindedir işi yokdur halel
Fehm edemez lîk ashâb-ı ‘ilel

Ger bu söz denile tâ yevmü’l-kıyâm
Hak budur bir harfi olmaya tamâm

Olmak istersen Habîb’e âşinâ
Ver salavât bul anınla rûşenâ