Şeh-bâz-ı Cenâb-ı Zü’l-celâlest semâ‘
Ferrâş-ı kulûb-i ehl-i hâlest semâ‘
Der mezheb-i münkirân harâmest semâ‘
Der mezheb-i âşıkân helâlest semâ‘
“Semâ, yücelik sahibi Allah’ın iri doğanıdır; hâl ehlinin kalplerinin süpürgecisidir.
Semâ, münkirlerin mezhebinde haramdır (ama) âşıkların mezhebinde helaldir.”
Sanem-i girîz-pâyem geleyim dedi ne-yâmed
Meh-i âfitâb-râyem geleyim dedi ne-yâmed
“Benim kaçak sevgilim, “gelirim” dedi; (ama) gelmedi.
Parlak düşünceli ay (yüzlüm), “gelirim” dedi; (ama) gelmedi.”
Âteş ne-zened der dil-i mâ illâ hû
Kûteh ne-küned menzil-i mâ illâ hû
Ger âlemiyan cümle tabîban bâşend
Hallî ne-küned müşkil-i mâ illâ hû
“Bizim gönlümüzü tutuşturan odur (hû’dur) ancak.
Yolumuzu kısaltan odur ancak.
Bütün insanlar hekim olsa, (yine de) derdimize deva olan odur ancak.”