Hüseyn’im
Mene bi ses ver emandı gardaş
Gıyamet gopan zemandı gardaş
Zeyneb’in hali yamandı gardaş Huseyn-i men

Gün gabağında başsız bedenin
Neyzede başin Hüseyn’im senin
Dinmedi feryadı Rugeyye’nin Hüseyn-i men

Seda ele bu nalana, veda ele bu nalana

Huseyn; gözüm önünde neyzede başin
Dağı sinemde yeddi gardaşin
Mehşere dönen bu Kerbela’de
Gocaldı Zeynep bu gam belade

Eşg-i Zeynep Huseyn-i Kerbubela

Yanır çadırlar Seccad’ım hanı?
Vevayela sesi alıp her yanı
Nasıl terk edim başsız yatanı, Huseyn-i men

Yoxdu kömeğim hanı Ekber’im
Şebih-i Rasul o dilaverim
Galmadı gardaş yar-u yaverim, Huseyn-i men