Ârif ol esrâr-ı kalbe beyt-i Rahmân andadır
Vâkıf ol sînende aşka cân u cânân andadır
Gir harâb-âbâd-ı kalbe kenz-i pinhân andadır
Her neye baksa gözün bil sırr-ı Sübhân andadır
Her ne işitse kulağın mağz-i Kur‘ân andadır

Ehl-i dünyâyı tama‘ aldattı dünyâ bir durur
Ehl-i ukbânın gözü cennetde da‘vâ bir durur
Ehl-i aşkın zâtı yok zâtında Mevlâ bir durur
Kesret-i emvâca bakma cümle deryâ bir durur
Her ne mevci kim görürsen bahr-i ummân andadır

Her nefes Allah diyen Allah ile mantûk olur
Bunca mahlûk bir gıdâ-yı arz ile merzûk olur
Fârig-i arz u semâ yol bulmada mesbûk olur.
Her neye mahlûk gözüyle baksan ol mahlûk olur
Hak gözüyle bak ki bî-şek nûr-ı Yezdân andadır

Dön Cemâlullâh’a karşı sâbit ol niyyetde hem
Hakk’ı kendinde ara fânî olup himmetde hem
Bul fenâfillâhı dâim nikmet ü nîmetde hem
Vahdeti kesrette bulmak kesreti vahdetde hem
Bir ilimdir ol ki cümle ilm ü irfân andadır

Bir sana bir de esîri olduğun dünyâya bak
Bir de bunca âşıkın rüsvâ eden rüsvâya bak
Bir de mihnet-hânede nîmet saçan Mevlâ’ya bak
İbret ile şeş cihetten görünen eşyâya bak
Cümle bir âyînedir kim vech-i Rahmân andadır

Bu binâ-yı âlem içre kurulan o, kuran o
Amr ü Zeyd hep nisbetindir sorulan o, soran o
Çarşû-yı âleme baksan alan o, veren o
Söyleyen o söyleten o görünen o, gören o
Her ne var a‘lâ vü esfel cümle yeksân andadır

Açma derdin yık binâ-yı âlemi sil kilkini
Tutma nefsin pendini bul ehl-i aşkın silkini
Ey Kemâlî bahr-i aşka gark kıl cân fülkini
Görünen sanma Niyâzî’nin hemân sen mülkini
Gönlü bir vîrânedir kim kenz-i pinhân andadır.