Korkma her yerde senin rehberin oldukça kerem
Sana olmaz iki âlemde ne derd ü ne elem

Kerem oldur ki yüzünde okuna vech-i kerîm
Elem oldur gönül âyînesini kaplayan gam

Kârıbân-ı reh-i aşkın yükü yok menzili yok
Kendidir kendine bâr menzilidir deyr ü sanem

Büyük insânın içinde bu cihân nokta değil
İçini bilmeyen iç yüzde değildir Âdem

Kalb-i ârif harem-i âile-i Sübhândır
O haremgâh-ı Hüdâ’ya giremez nâmahrem

Hele insân yüzü mir‘ât-ı Hudâ’dır bî-şek
Gören insâna, gönülde görünür sırr-ı ehem

Ne gören ne görünen dilde sivâ kalmasa ger
Olur elbette o insânlık içinde ekrem

Cümle esmâ vü sıfât mâzhar-ı âdemdir bil
Yıkan eller yapan ellerle kurulmuş âlem

Şerefinle döner eflâk u semâvât u zemîn
Olalı neş‘e-i aşkınla cemâlin mülhem

Bunca âlem sana hizmette iken yâ sen ben
Sen ü ben âfetidir kıldı cihânı sersem

Gönlünü pâkla gönül dâire-i Rahmân’dır
O gönüllerde ayân oldu Hudâ-yı a‘zâm

Nefse uyma düşürür nâr-ı cahîm-i hırsa
Hem yanar hem yakılır der yine lâzım elzem

Kurtarır aşk-ı Nebî nâr-ı cahîm-i hırsdan
Ey Kemâlî ere imdâda Resûl-i erham