Bir gün aslanın biri çıkıp gitti ininden ine dönünce görür farelerin birinden
Aslan bakar ki fare yiyecek bir şey arar fare onu görünce derin bir korku sarar
****
Aslan bildi ki fare çok korkmuştu kendinden affedeyim şunu der kurtulsun şu derdinden
Seslenerek fareye der ki sen git evine bu emri duyan fare kalbinden çok sevine
****
Fakat ne çaredir ki fare hala korkuyor bir türlü inanmıyor kalbi hala burkuyor
Yine seslenir aslan haydi git dedim sana affediyorum seni emin ol ki sen bana
****
Farenin üzerinden gayrı korku giderek nihayet çıkar yola teşekkürler ederek
Günlerden bir gün aslan tutuldu bir tuzağı aslanın bu haberi yayılınca uzağa
****
Haberi alan fare koşup aslana gelir fare aslana der ki ben geldim iş düzelir
Aslan farenin sözünü hiç işitmiyor bile yalnız kendi kendine o çekiyordu çile
****
Sonra fareye döner sana ihtiyacım yok nasıl olursa olsun benim kuvvetim de çok
Ben tuzağın ipini kuvvetimle koparırım bundan ancak ben kendi kendimi kurtarırım
****
Gururlanarak aslan minnet etmez fareye nihayet kuvvetiyle başvurur son çareye
Ne yazık ki kuvveti burada fayda etmez bu ipi koparmaya belli kuvveti yetmez
****
Sonunda fare onu konuşaraktan keser tam bir dakika sonra ipten hiç kalmaz eser
Fare aslana derki fayda etmez kuvvetin burada fayda eder iyilik mürüvvetin
****
Biraz düşünür aslan farenin sözlerini konuşur ve fareye dikerek gözlerini
Hakikaten bazen de gücü yeter küçüğün küçük kâfi gelir ya gücü yetmez büyüğün