Bir gönül ver bana sen,
Öyle bir gönül ver ki,
Sarhoşlukları bütün kendi şarabındandır.
Sen o gönlü benden al,
Sen o gönlü benden al ki o gönül, ya Rabbi,
Eğer seni bırakıp “gayrı”yı düşünüyorsa.
Öyle gönül ver bana, öyle bir gönül ver ki,
Bu dünyadan beridir.
Sen o gönlü benden al,
O gönlü benden al ki,
O süfli arzuların peşinde yuvarlanır.
Tirkeşte kalan bir ok nasıl da ciğer deler,
Ey avcı, beni kader tirkeşinden çek kurtar!
Cihangirlik işinde hayat asla yorulmaz,
Bu cihanı zaptettin, önünde bin cihan var!
Gece ile gündüzü resmeden o sanatkâr,
Bunları resmetti ki zatı tecelli bulsun.
Sufi, bir çık bakalım o karanlık köşenden,
Yaratılış malını bütün pazara sürdü!
Perdesiz tecelliler, yıldızlar, ay ve güneş,
Bak hepsi ayan beyan O’na yönelmiş bütün,
Bir ahenkle kaynaşır gözlerinin önünde.
Bir bakışla bunların hepsi satın alınır,
Âlemin yükseğinde, alçağında…
Her yerde bir yaşama coşkusu!
O ceylan sahralarda, çöllerde, tepelerde
Ürkek ürkek dolaşır…
Ne bizimledir hayat, ne de bizdendir hayat,
Bilmem nereden geliyor her zerrede bir hayat!