Merîz olmayana dermân olunmaz!
Taleb kılmayana ihsân olunmaz!
Meşakkat çekmeyen bulmaz terakki,
Belâsız vuslat-ı cânân olunmaz!
Ne hoş yerdir bu aşkın hanekahı,
Ki ondan özgede mihmân olunmaz!
Dü kevinin mülküne Sultan olunmaz!
Şerâb-ı aşkı gel nûş eyle sôfî,
Onu içmeyicek sekrân olunmaz!
Hüda’yı aşk ile bildi bilenler,
Ki onsuz sahib-i irfan olunmaz!
Sivâdan âşıkı tecrid eder aşk,
Bu aşk olmayıcak üryân olunmaz!
Sakın uşşakı ta’yir etme sôfi, Onların sırları tıbyân olunmaz!
Mücerred zühd ü takva ile zinhar, Maarif cevherine kân olunmaz!
Özünü sanma kim insan olubdur,
Kuru dava ile insan olunmaz!
Hemân taklid ile ol Girdigâre,
Yakîn ü sıdk ile imân olunmaz!
Bu ilm-i müstedillin ile asla,
Hakikat üzre Hak îkân olunmaz!
Zevâhir ehli kurtulmaz gümândan, Ledün ilminden hiç nâdân olunmaz!
Riya şirk-i hafidir ancıleyin,
Bu yolda sâlike hüsran olunmaz!
Enâniyetle merdud oldu iblis, Tevazu edene hizlan olunmaz!
Halaik icre alçak kendini bil, Kibirden bed Hakka isyân olunmaz!
Eger oldun ise nâil bu aşka,
Sivâya bakmaya imkân olunmaz!
Bu aşk bir tâc-ı devlettir ki başa, Onu giymeyecek Sultan olunmaz!
Hemân dûr olma Kuddûsî bu aşktan,
Ki aşksız vâsıl-ı Yezdân olunmaz!