Men sicn-i ışka girmişem ma’şûkumun mahbûsıyam
Ârı gönülden sürmişem zann itme ki nâmûsıyam

Bu râha itdim çün sefer kalmadı benlikden eser
Gel sen de seyr it ey püser men bu yolun câsûsıyam

Ol hûba virdim varımı kat’eyledim zünnârımı
Sıdk-ıla sevdim yârimi dost bahcesi arısıyam

Mahv oldı çünkü mâsivâ tahta oturdı dil-rübâ
Kalmadı hîç akl u hayâ ışk u hevâ me’nûsıyam

Aşk hamrini nûş eyledim deryâ olup cûş eyledim
Dost da’vetin gûş eyledim bugün anın med’ûsıyam

Gelsün nasîhat isteyen itsün nisâr cân ile ten
Bilsün muhakkak ol ki men her dertlerin dârûsıyam

Var gerçi cürmüm bî-hisâb yok defterimde hîç sevâb
Şâhım Halîm itmez itâb bilürse de suçlusuyam

Takdîs-i Kuddûs eylerem ismini dilde söylerem
Men mâsivâyı neylerem Kuddûsîyem Kuddûsîyem