Cemâlin âfitâbı kıldı işrâk yâ Resûlallah
Ziyâsı dü cihâna verdi revnâḳ yâ Resûlallah

Olunca pertev-i hüsnün nümâyân rûz-i ezelden
Derildi der-i behişte cümle ‘uşşâk yâ Resûlallah

Ezelden bûy-i ‘aşkın ‘ıtrını kim anda şemm itdi
Bugün de yine oldur sana müştâk yâ Resûlallah

Olan zâhirde bâtında senin pervâne-i hüsnün
Diler dâim ola ‘aşk ile ihrâk yâ Resûlallah

Seni medh eylemek mümkin degildir hadd-i imkânda
Kemâl-i vasfını eyledi Hallâk yâ Resûlallah

Hemân kurb-ı visâline erişüp intisâb etmek
Bu Bedrî bendenin maksûdu ancaḳ yâ Resûlallah